Procesevaluatie: de kunstfilosofie als hinder- of mijlpaal?
Wanneer ik nu mijn blog in zijn geheel bekijk, besef ik heel erg goed dat ik dit niet had kunnen schrijven, had ik de module niet gevolgd. Bewust heb ik ook dit jaar gekozen voor filosofie, weliswaar kunstfilosofie. Ik heb echter veel weerstand van mijzelf ervaren, dat geef ik toe. Maar zoals Nietzsche het zegt rest ons niets anders dan te filosoferen over kunst als de wetenschap de enige poort is naar de kunst en kunst zelf zijn deuren voor ons heeft gesloten. Vaak weerhield ik mij ervan iets op te schrijven over een filosofie, voorstelling, … omdat ik dacht dat ik ten onrechte mijn woorden eraan vuil zou maken, dat ik de kunst zou reduceren tot loutere smaakoordeel. Of kunst op een wetenschappelijke manier kan benaderd worden is dan nog de vraag. Vaak krijg ik het gevoel dat kunst niet beredeneerbaar is en vanuit het hart wordt gedacht. Je ervaart een hinder en maakt daarvan je mijlpaal, je lost niet zozeer methodologisch de kunst als vraagstuk op (deze gedachte had ik echt...
